'Chasing Pavements'

Adele 'Chasing Pavements'

image from http://www.motiontheory.com/work/adele_chasing-pavements

A surreal dance to link a car accident and a broken relationship

What initially appears to be the scene of a car accident turns out to be the stage for a couple's amazing dance set entirely against the ground. Motion Theory (http://www.motiontheory.com) director Mathew Cullen conveyed the relationship themes in "Chasing Pavements" with a dramatic two-dimensional dance that has a man and a woman falling in and out of love. The amazing dance, which creates the illusion of natural movement along the pavement, was achieved entirely in camera, without the use of any visual effects or wires. "Chasing Pavements" represents the first music video for Adele, a rising star on the British independent music scene with XL Recordings, the label for such acts as Sigur Ros, White Stripes, and Radiohead, among many others. Adele's role in the video represents the failing relationship more literally, with an escalating conflict in her own on-screen relationship. When the song breaks into chorus, the two injured people on the ground break into a sensual dance, culminating in a final dance that breaks through both storylines.

S K A N

From : www.natui.com.au

“ชื่อบอมบ์ครับ ชื่อจริงชื่อ สกัณห์ อายุรพงค์์ ์”ผมอาจจะไม่ต้องการความมั่นคง แต่ผมต้องการความมั่นใจ มั่นใจว่าชีวิตนี้ต้องสนุกแน่ๆ และการเรียนรู้จากชีวิตในซิดนีย์"



" มีผู้กำกับหนังคนนึงที่รู้จักกันเค้าบอกผมเสมอว่า การใช้ชีวิตก็เปนศิลปะอย่างหนึ่ง แรกๆ ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจ "

นี่คือบทสัมภาษณ์ชายฉกรรจ์วัย 26 ท่าทางไม่น่าไว้วางใจ ดูเผินๆอาจจะดูเปนคนขี้อาย เงียบๆไม่ค่อยพูด แต่อย่าได้หลงเชื่อหน้านิ่งๆ ของมันเป็นอันขาดมิฉะนั้น คุณอาจจะต้องนั่งปวดหัวไปตลอดคืน ไม่เชื่อถามชาวร้านชาติไทยในคืนวันปีใหม่ได้ แต่เชื่อเหลือเกินว่าทุกท่านคงเคยผ่านตากับงานของเค้า โปสเตอร์หนังไทยและเทศหลายเรื่องเป็นฝีมือของมัน ผู้ที่ผ่านการทำงานมาสารพัดตั้งแต่เป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัย, ผู้กำกับ MV, ครีเอทีฟ, ออกแบบโปสเตอร์หนัง ยัน เช็ดขี้ในส้วม!

- แค่ชื่อมันก็ประหลาดแล้ว
ชื่อบอมบ์ครับ ชื่อจริงชื่อ สกัณห์ อายุรพงค์ มีคนถามเยอะมากว่าชื่อแปลว่าอะไร เคยถามแม่ ๆ บอกว่าแปลว่า "คนอันเปนที่รัก" แต่ อ.สอนภาษาไทยที่โรงเรียนบอกว่าแปลว่า ดำดี!
เป็นคนชอบศิลปะ แต่ก็สนใจในเรื่องวิทยาศาสตร์ เพราะมีแม่เป็น อ.สอนฟิสิกส์ ชอบวาดรูปจะมีดินสอ กับสมุดสเก๊ตช์ติดตัวตลอด ชอบอ่านหนังสือ ชอบดูหนัง ฟังเพลง มาตั่งแต่เด็กๆ ยามว่างก็ทำหนังสั้น ผลาญเงินเดือนตัวเองเล่น



- หนังไทยของเรา เบียร์ไทยของเรา
เรียนจบจากคณะศิลปกรรม ม.กรุงเทพ สาขาออกแบบนิเทศศิลป์ ประมาณ 5 ปีมาแล้ว งานแรกที่ผมทำหลังจากเรียนจบมา 1 เดือน คือเปนผู้กำกับมิวสิควีดิโอ ให้วง The Olarn Project เอาเข้าจริงๆ ก็ทำทุกตำแหน่งที่มี เพราะไม่มีตังค์ไปจ้างคนอื่น สนุกมากชวนเพื่อนๆ มาทำด้วยกัน หนังสือพิมพ์วิจารณ์ว่างานห่วยแตก เหมือนเด็กจบใหม่ทำ .....อ้าวก็จบใหม่จริงๆ นี่หว่า

หลังจากนั้นระเห็ดเข้ามาอยู่วงการหนังไทย เปน Creative บริษัทโปรโมทหนังไทยแห่งหนึ่ง ก็มีหน้าที่คอยคิดการโฆษณาให้หนังไทย กับเล่นน้ำเต้า ปู ปลาเปนเพื่อนเจ้านาย เรื่องแรกที่ได้ทำคือแฟนฉัน ทำอยู่ปีนึง ทำงานยังกับควาย ตี 3-4 ลูกค้ายังโทรมาสั่งงาน ก็รู้สึกว่าถ้าทำต่อไป เส้นเลือดในสมองอาจแตกได้ กำลังจะลาออก

พอดีทาง บ.ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ซึ่งตอนนั้นเปนลูกค้าอยู่ ชวนมาทำงาน เค้าบอกจะเปิดบริษัทให้ ก็ใจง่าย ก็เลยมีบริษัทเปนของตัวเองกับเพื่อนๆ ที่ลาออกมาด้วยกันอีก 4 คนชื่อ บ.Stadio ที่นี่เริ่มอัพเกรดตัวเองเป็น Design Director หลักๆเลยก็คือวางแผนการโปรโมทหนังไทยและเทศ ออกแบบโปสเตอร์ ตัดต่อตัวอย่าง สปอตทีวีวิทยุ จนถึงคอยอ่านบทหนังที่น่าสนใจแล้วไปเสนอกับทางไฟว์สตาร์

งานโปสเตอร์ที่ผ่านมาก็เช่น หมานคร ลองของ คำพิพากษาของมหาสมุทธ เปนชู้กับผี หอแต๋วแตก พลอย ฯลฯ แล้วก็จะมีในส่วนกำกับมิวสิควีดิโอ พวกเพลงประกอบหนังต่างๆ ทำรายการสกุ๊ปเบื้องหลังหนัง อ่านสปอตโฆษณา

แล้วก็จะมีการทำโปรโมทให้กับหนังต่างประเทศของค่ายอื่นๆ เช่น WPM . M picture บางเรื่องก็ต้องมาทำโปสเตอร์ใหม่ให้เท่ากับการตลาดของเมืองไทย ตั้งชื่อไทยให้กับหนังฝรั่ง หนังเกาหลี
เคยไปพากษ์ลองหนังด้วยนะ เรื่อง Invisible waves ตอนพากษ์เกร็งมาก อยู่ในห้องอัดคน มีผู้กำกับยืนคุมอยู่หน้ากระจกโคตรกดดัน ทำอารมณ์ไม่ได้เลย เค้าเลยไม่เอา

- นักเรียนนอก มาแล้วจ้า

ตัวผมจะมีเครื่องวัดความสนุกติดอยู่ เราเริ่มรู้สึกไม่ท้าทายกับงานที่ทำ แล้วการบริหารบริษัทมันมีเรื่องตัวเลขเข้ามาเกี่ยวข้อง เราปวดหัว มันเหนื่อยนะเวลาไปกองถ่ายแล้วต้องคุมคน30-40คน แล้วมาคิดว่าเราอายุยังไม่มาก ยังน่าจะออกไปค้นหาอะไรได้อีก อยากเรียนรู้กับความรู้สึกหลายๆแบบ อยากจบนอกพูดไทยไม่ซัด(555) ก็เลยลาออกจากบริษัทตัวเองมาที่นี่

โดยตอนแรกยังไม่มีแพลนอะไรแค่ลงเรียนภาษาไว้
มาถึงซิดนี่ย์ 1 วันก่อนที่พายุเข้า เรือเกยตื้นที่นิวคาสเซิล เพื่อนบอก ตัวซวยมาเยือนแล้ว ประเทศเค้าอยู่กันตั้งนานไม่มีพายุ หนาวชิบหาย ใช้ชีวิตอย่างอดสูอยู่เป็นเดือน กินแต่แครอทกับหัวหอมเพราะมันถูก!
ไปสมัครงานที่แรกในซิดนีย์เป็นบริษัทตัดต่อ กล้าหาญมากภาษาก็พูดไม่ค่อยเปน ใส่สูทไปอย่างเท่ กะทำตัดต่อเต็มที่ แต่เค้าบอกว่าคนตัดตต่อเต็ม มีว่างอยู่ตำแหน่งเดียวคือ Cleaner จะทำมั้ย ผมตอบทำครับ รีบถอดสูทออกแทบไม่ทัน

เปนช่วงเวลาครั้งหนึ่งในชีวิตที่ใกล้ชิดกับขี้คนอื่น อยู่เมืองไทยใช้เครื่อง G5 อยู่เมืองนอกใช้เครื่องดูดฝุ่น ทำอยู่เดือนนึง ก็ลาออกเพราะมีอยู่วันนึงเลิกงานประมาณเกือบ ๆ 5ทุ่ม นั่งรอรถเมล์แถวมาสคอต ป้ายรถก็ไม่มีไฟเปลี่ยวมาก โดนแก๊งวัยรุ่นฝรั่งมาไถตังค์ เดชะบุญด้วยความที่มีหน้าตาซื่อบื้อเลยเอาชีวิตรอดมาได้
เอาชีวิตมาเสี่ยงแท้ๆ

หลังจากนั้นเงินทองที่ติดตัวมาก็ร่อยหรอ เกือบจะโดนจับเพราะขโมยกระดาษทิชชู่ในห้องน้ำห้างเพื่อเอามาใช้ที่บ้าน ต่อมาได้งานร้านพิซซ่า แต่เวลาใครถามว่าทำอะไร ก็จะบอกว่าทำงานเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม คือถ้าขยะมันเต็มก็ยกไปทิ้ง จานสกปรกก็เอาไปล้าง โดนเจ้าของร้านที่เป็นฝรั่งด่าทุกวันไม่รู้มันเป็นอะไร วันๆ ได้กินเศษพิซซ่าที่เหลือจากลูกค้า มันไม่ให้กินอะไร รู้สึกแย่ยิ่งกว่ารู้ว่า สมัคร จะเปนนายกซะอีก



- รสชาติไทยแท้เหมือนแม่ทำให้กิน

มีอยู่วันนึงนั่งเรียนอยู่มีแมสเสจลึกลับส่งมาว่าให้โทรกลับหาน้าตุ๋ยร้านชาติไทยด่วน ก็เลยโทรไปหา น้าตุ๋ยบอกว่าอยากให้มาทำโฆษณา กับออกแบบเมนูร้านชาติไทยที่กำลังจะเปิดใหม่หน่อย เย็นวันนั้นก็ลาออกจากร้านพิซซ่าเลย
ก็ทำงานเป็นกราฟฟิก ดีไซน์ ออกแบบเมนู กราฟฟิกต่างๆในร้าน ให้น้าตุ๋ย จนถึงทุกวันนี้ก็ 5 เดือนแล้ว ดีใจมาก

สิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตในชีวิตคือ ผมจะได้เจอและได้ทำงานกับคนดีๆ เสมอ คือมันไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการที่เราได้อยู่กับคนที่มีความคิดดีๆ สิ่งแวดล้อมดีๆ ผมก็เนียนกินข้าวฟรีทุกวัน จนน้าตุ๋ยจับได้ว่าไอ้นี่ตลกแ-กนี่หว่า นั่งทำกราฟฟิกอยู่บนร้านชั้น 2 วันดีคืนดีก็จะมีโทรศัพท์ลึกลับ ( อีกแล้ว ) ให้ลงมาช่วยทำน้ำปั่น ล้างแก้ว ค้นหาจิตวิญญาณในฟองน้ำยาล้างจาน เราเพิ่งค้นพบว่างานทำน้ำปั่น มันโคตรท้าทายเลย สนุกกว่าประชุมกับพวกใส่สูทเยอะ ยิ่งเวลาเห็นใบออเด้อร์ยาวเป็นหางว่าวจะรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ เหงื่อออกตูด จำสูตรไม่ได้ปั่นผิดปั่นถูก บางทีลืมใส่น้ำแข็งด้วยซ้ำ รับประกันขี้แตกทุกคน



- เรียนหนังสือหนังหา

นอกเหนือจากเรื่องงานก็คงเปนเรื่องเรียน เพราะลงเรียน Film ที่ Sydney film school ก็รอโรงเรียนเปิดเดือนกุมภาพันธ์ครับ ไม่ได้ตั้งใจจะมาเรียน บังเอิญวันหนึ่งไปเดินดูงานออกงานเกี่ยวกับการศึกษา แล้วไปเจอบู๊ทของโรงเรียนนี้ รู้สึกว่ามีความคิดในเรื่องหนังคล้ายๆกัน เลยไปขอรายละเอียดและแนะนำตัวว่าเราทำโน่นทำนี่มา ตอนแรกๆทางโรงเรียนก็ให้งานกราฟฟิก ออกแบบ โบชัวร์ กับ Certificate ตอนหลังก็เลยตัดสินใจลงเรียนซะเลย
- สิ่งที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้เมื่ออายุ 26 ในต่างประเทศ

มีคนถามผมเสมอว่ามาที่นี่ทำไมงานที่เมืองไทยก็มีความมั่งคงอยู่แล้ว ผมอาจจะไม่ต้องการความมั่นคง แต่ผมต้องการความมั่นใจ มั่นใจว่าชีวิตนี้ต้องสนุกแน่ๆ และการเรียนรู้จากชีวิตในซิดนีย์คือ นามบัตรใช้แทนกระดาษทิชชู่ไม่ได้ มันบาดตูด ทางที่ดีควรตรวจดูว่าในห้องน้ำมีทิชชู่เพียงพอหรือไม่ ถ้าไม่ทันจริงๆแนะนำให้ใช้กระดาษจากหนังสือแจกฟรีจะดีกว่า นุ่มกว่า

" มีผู้กำกับหนังคนนึงที่รู้จักกันเค้าบอกผมเสมอว่า การใช้ชีวิตก็เปนศิลปะอย่างหนึ่ง ผมเชื่อ ผมหมายถึง ผมเชื่อเค้าอย่างสนิทใจ "

A Tribute to Paul Rand

: Here’s a nice little short film about Paul Rand (1914-1996), the brilliant graphic designer most famous for designing logos for IBM, UPS, and other major corporations: